Huisregels

De ontdekking van de Hortus: Surprise!

In het grasveld naast de boulevard in de Hortus ligt een grote drol. Rick, Douwe en ik buigen ons erover. Tjongejonge, een flink vers exemplaar. Onmiskenbaar van een hond. Dat betekent dat de tuin de voorgaande nacht weer als ‘uitlaatgebied’ is gebruikt. En niet voor het eerst, er worden vaker van dit soort verrassingen aangetroffen.

In de zomer kampeerden kunstenaars Sjaak Langenberg en Rosé de Beer een aantal weken in de tuin. Tot hun grote verbazing zagen ze op een avond een meneer met hond door de tuin wandelen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Effe de hond uitlaten.

We hebben een vermoeden welke buurman van de Hortus de schuldige is, maar zeker weten doen we het niet. En om nu elke avond te gaan posten in de tuin voor een ‘heterdaadje’ is niet een aantrekkelijk idee in deze tijd van het jaar.

Omdat Sinterklaas bijna in aantocht is wordt het idee geopperd om een surprise te maken voor de dader. De eigenaar dan, niet de hond. Dat beest doet gewoon zijn behoefte waar hij maar de kans krijgt. We zouden bijvoorbeeld een poepschepje en poepzakjes uit naam van de goedheiligman kunnen laten bezorgen met een passend gedichtje erbij. In de hoop natuurlijk dat dit leidt tot inzicht en inkeer bij de ontvanger. Klein probleem: we weten dus niet zeker bij wie de Pieten dit cadeau moeten afleveren. Stel dat de verkeerde buurman dit in zijn schoenen geschoven krijgt.

Een tweede punt is, dat er ook mensen zijn, die dit soort hints niet waarderen en bij wie het juist leidt tot een toename van ongewenst gedrag.
‘Wat denken ze wel niet daar bij de Hortus! Gaan zij me vertellen dat ik mijn hond daar niet mag uitlaten? Dat bepaal ik zelf wel. Ik zal ze eens een poepie laten ruiken.’ Vervolgens gaat zo’n persoon dan drie maal ’s nachts naar de Hortus en/of koopt hij een extra hond om de gazonnen intensiever te kunnen bemesten.

We zuchten alle drie diep en gaan elk ons weegs. Rick op zoek naar een schep om de rommel zelf op te ruimen. Douwe gaat zich bezighouden met belangrijker zaken. En ik ga doen waarvoor ik kwam. Foto’s maken. Ondertussen denk ik na over schepjes en zakjes, die nooit gekocht gaan worden, en over een Sinterklaasgedicht, dat nooit geschreven gaat worden.

De ontdekking van de Hortus is een column van Wietske Couperus.

Lees de vorige column Een Goed Gesprek van Wietske

Alle columns van Wietske

naar nieuwsoverzicht