Rotstuin

De ontdekking van de Hortus: Omwegen

Wietske, je hebt ‘a wandering mind’. Een dwalende geest. Dat is wat een vroegere directeur eens tegen me zei tijdens een functioneringsgesprek. Ik had het onderwerp waarschijnlijk zelf ter sprake gebracht in een poging te verklaren waarom het me soms zoveel moeite kost om een klus af te krijgen. Ik raak namelijk regelmatig het spoor bijster.

Ik stel me voor dat er in onze hoofden allemaal paadjes lopen. Net zoals het landschap doorkruist wordt door A-wegen, N-wegen, B-weggetjes, onverharde wegen enz.

Er zijn mensen die het liefst zo snel mogelijk van A naar B reizen en die optie intoetsen in hun navigatiesysteem. Blik op oneindig en niet van de route afwijken tot doel B is bereikt. En er zijn mensen, die zich onderweg door van alles en nog wat laten afleiden, verleiden of afschrikken en daardoor een omweg maken. Een kasteel in een dorpje vlakbij, een mooi uitzichtpunt, een overstekende beer.

Uiteindelijk wordt het doel wel bereikt, maar niet na eindeloze zijweggetjes en soms ook doodlopende paden. Als bestuurder van auto of fiets kan ik nog redelijk zelf bepalen welke afslag ik wel of niet neem, maar die controle heb ik niet altijd als ik in mijn hoofd van A naar B wil. Het is alsof iemand anders achter het stuur zit en ik slechts bijrijder ben. Zo dwaal ik wat af.

Bijvoorbeeld bij het schrijven van een column. Dan heb ik een onderwerp bedacht wat me interessant lijkt voor de lezer (A) en weet ik bij benadering het eindpunt (B). En dan begint het.

Mijn gedachten maken tijdens de reis paardensprongen en slaan hier en daar zelfs op hol. Kruidentuin – Hendrick Munting – Grote Rozenstraat – Grote Kruisstraat – Psychologiestudie – Statistiek ….
‘Probeer om te draaien’, zegt mijn innerlijke TomTom, die pas van zich laat horen als ik gestrand ben. Braaf ga ik terug naar het startpunt.

Kruidentuin – geneeskrachtige planten – Klazien uut Zalk – Berendien uut Wisp – Van Kooten en De Bie ….
‘Keer om’, schreeuwt mijn TomTom in een poging me weer op het rechte pad te krijgen.

Al met al kost het schrijven van een column me zo nu en dan enorm veel tijd. Of om het positief te herformuleren: ik beleef urenlang dwaalplezier.

Helaas is er een deadline voor het aanleveren van columns. Snel maak ik een olifantenpaadje, zodat ik toch nog op tijd ergens aankom. En dan maar hopen dat de lezers me nog volgen.

Vertrekpunten voor volgende columns heb ik al vastgesteld: Hendrick Munting, Invasieve exoten, Paddenstoelen, Jongens/Meisjes. Ik hoop dat ik niet verdwaal.

De ontdekking van de Hortus is een column van Wietske Couperus.

Lees de vorige column Groen is Gezond van Wietske

Alle columns van Wietske

naar nieuwsoverzicht